نژادهای برتر بز در قاره آسیا

08 آذر 1394, ارسال شده توسط: Ehsanmerat

 

Angora

نژاد آنقوره
تاریخچه و پراکنش
منشاء اولیه بزهای نژاد آنقوره منطقه آسیاي میانه می باشد. پس از ورود این نژاد به وسیله عثمانی به خاك آناتولی در حدود قرن سیزدهم، این حیوانات در سرزمین جدید تطابق خوبی نشان داده و بومی شده اند. در طول سلطنت عثمانی بر منطقه آناتولی، آنها منحصراً به پرورش این نژاد پرداختند. در سال 1838 میلادي نخستین گروه از این بزها به آفریقاي جنوبی و بعد از آن به تدریج به ایالات متحده ي آمریکا، برخی از کشور هاي اروپایی و منطقه اقیانوسیه صادر شدند. نام این نژاد از منطقه آنکارا اخذ شده به طوري که در ترکیه به این نژاد، بز آنکارا گفته می شود.

مشخصات ظاهری
بز هاي نژاد آنقوره داراي بدنی ظریف و کوچک هستند. جنس ماده در حدود 28 تا 35 کیلوگرم و بزهاي نر 35 تا 45 کیلوگرم وزن دارند. رنگ اصلی این نژاد سفید متمایل به نقره اي است ولی بزهایي به رنگ هاي کرم، زرد، قهوه اي و سیاه هم دیده می شوند. این بزهاي رنگی عموما در اثر آمیزش با نژادهاي مویی به وجود آمده اند. بز هاي آنقوره عموماً داراي شاخ می باشند و گوش هاي نسبتاً بزرگ و بلندي دارند. سر و گردن، زیر شکم و همه ي بدن از الیاف سفید، ظریف و درخشان پوشیده شده است که ماده اولیه ي نساجی محسوب می شود. این حیوانات علی رغم این که فاقد توده عضلانی مناسب در سطح بدن هستند، داراي قابلیت تحرك بسیار می باشند و از این ویژگی براي چریدن در مراتع فقیر حداکثر بهره برداري را می نمایند.

خصوصیات تولیدی
محصول اصلی مورد نظر از پرورش بز آنقوره موهر است. تولید موهر با توجه به اصلاح نژاد، جنس، سن، شرایط تغذیه و بهداشت متفاوت است اما طبق گزارشات، سالیانه به طور میانگین در بز هاي ماده 1.5 تا 3 و در بزهای نر 3 تا 6 کیلوگرم تولید می شود. در آمریکا تعداد زیادي از این بز ها اصلاح شده اند و تولید بالایی دارند، ولی میانگین تولید در ترکیه بیش از 2 کیلوگرم نمی باشد.

 AngoraAngoraAngora

Angora

Angora      Angora      Angora      Angora      Angora

AngoraAngoraAngora

Angora
 

 

 

  

Uzbek Black

نژاد ازبک بلک
تاریخچه و پراکنش
بزهاي نژاد سیاه پشم در ازبکستان به صورت دو منظوره و با فرم بندي بزهاي جدید موهر تولید شدند. آمیزش نسل اول و دوم بزهاي سفید دو رگه با بزهاي نر خالص و سفید آنقوره، منجر به تولید 1 تا 2 درصد بزغاله هاي سیاه شد. با تکرار این آمیزش ها، بعد از چهار تا پنج سال چند صد بز سیاه پشم وجود داشت که آن ها را در یک گله جمع آوری کردند. در این گله ماده ها فقط اجازه آمیزش با نرهاي سیاه را داشتند. حاصل این جفت گیري ها در سال اول 64 درصد و در سال دوم 74 درصد بزغاله سیاه بود. سایر بزغاله ها به رنگ های سفید ، خاکستري و رنگ هاي دیگر دیده می شدند. میزان تولد بزغاله های سیاه با تکرار این روند آمیزشی افزایش یافت تا در نهایت به حدود 94 درصد رسید.

خصوصیات تولیدی
بزهاي این نژاد از بعضی جهات مانند میزان تولید پشم، خصوصیات فیزیکی پشم و تولید مثل شبیه بزهاي نژاد دن می باشند. پشم این بزها در بهار چیده نمی شد و به صورت عمده با شروع روزهاي گرم بهاري (با حرکت گله به سمت چراگاه) پشم چینی آغاز می شود. زمان پشم چینی با شانه کردن الیاف در وقت مناسب تعیین می شود. میزان تولید میانگین پشم در مزارع پرورش بین 280 تا 440 گرم به ازای هر راس می باشد. طول و مرغوبیت الیاف پشم بستگی به کیفیت و سطح پرورش دارد. قطر الیاف پشمی در بزهای نر این نژاد 15 تا 24 میکرون و در بزهای ماده 12 تا 14 میکرون است. بزهای جوان الیاف پشمی ضخیم تری نسبت به بالغین دارند.

احسان مرات
 

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image