نژادهای برتر گوسفند در کشور انگلستان (قسمت اول)

08 آذر, 1394, ارسال شده توسط: Ehsanmerat

Barbados Black Belly

نژاد باربادوس بلک بلی
تاریخچه و پراکنش
این روزها گوسفندان نژاد باربادوس بلک بلی را می توان در منطقه باربادوس کشور انگلستان به کرات مشاهده کرد. در بیشتر مطالعات صورت گرفته منشاء این نژاد جزیره باربادوس بیان شده که پس از پیوستن این جزیره به بریتانیا کبیر در سال 1627 میلادي، بین برخی از خصوصیات موجود در گوسفندان این نژاد با خصوصیات گله هاي اروپایی و آمریکایی تفاوت هایی آغاز شد.

مشخصات ظاهری
بدن این نژاد معمولا بدون پشم و به رنگ قهوه اي یا زرد می باشد، در حالی که قسمت هاي زیرین بیشتر به رنگ سیاه دیده می شود. اکثر گوسفندان خال هاي سیاه رنگی روي بینی و پیشانی دارند. میش ها و قوچ های این نژاد فاقد شاخ هستند. چشم ها به رنگ سیاه بود، سر اندازه متوسطی دارد و با سایر بخش های بدن هماهنگ است. گردن در میش ها اندازه متوسطی دارد و نسبت به اندازه ي بدن باریک تر دیده می شود ولی در قوچ ها، بسیار سنگین و قوي می باشد. این نژاد داراي کمری پهن، ران هاي قوي، دنبه ي آویزان و دمی در قسمت پایین کفل است. گوسفندان این نژاد از نظر ظاهر شبیه گوزن بوده و تحرك بسیار زیادي دارند. در مقایسه با دیگر نژاد ها، بره هاي این نژاد رشد آهسته تری را ثبت می کنند.

Barbados Black BellyBarbados Black Belly    Barbados Black Belly    Barbados Black Belly

Barbados Black Belly    Barbados Black Belly    Barbados Black Belly

Barbados Black Belly     Barbados Black Belly    Barbados Black Belly    Barbados Black Belly    Barbados Black Belly

 

 

 

    Black Welsh Mountain

نژاد بلک ولش مانتین
تاریخچه و پراکنش
نژاد بلک ولش مانتین به دلیل کیفیت برتر گوشت در قرون وسطی مطرح بوده است. در طی قرن نوزدهم میلادی، برخی از پرورش دهندگان شروع به انتخاب و پرورش گوسفندان سیاه رنگ از بین گوسفندان بومی کشور بریتانیا کردند که نتیجه آن، پایه گذاري این نژاد بود. امروزه گوسفندان خالص نژاد بلک ولش مانتین در سراسر انگلستان پراکنده شده اند. علاوه بر انگلستان، گله هایی از این نژاد در ایرلند و آمریکا نیز وجود دارد.

مشخصات ظاهری
این گوسفند تنها نژاد کاملاً سیاه در بریتانیا است. پشم سیاه رنگ این نژاد که به غیر از صورت و قسمت های تحتانی اندام هاي حرکتی، باقی بدن را پوشانده است، به نام کوچرو (قهوه اي مایل به قرمز) معروف است. این گوسفند داراي جثه کوچکی می باشد. در این نژاد قوچ ها داراي شاخ و میش ها بدون شاخ دیده می شوند.

خصوصیات تولیدی
پشم نرم و حجیم این نژاد به دلیل داشتن رنگ سیاه، جلوه خاصی در ترکیب با سایر پشم هاي رنگی از خود نشان نمی دهد، بنابراین کاربرد آن در صنعت نساجی بسیار محدود است. میانگین سالیانه تولید پشم گوسفندان در این نژاد، 5 سانتی متر است. در کشورهاي آمریکا، کانادا و ژاپن عمده پشم تولیدی این نژاد توسط دوزندگان خانگی مورد مصرف قرار می گیرد. گوشت گوسفند این نژاد داراي کیفیت معمول و حداقل میزان چربی است. زمان زایش میش ها از ماه فوریه تا مارس و گاهی حتی تا آوریل کشیده می شود. درصد زایش میش ها 75 درصد بوده که در گله هاي انتخابی تا 200 درصد نیز ثبت گردیده. این گوسفند به حمله مگس ها و عفونت اندام هاي حرکتی مقاوم است.

Black Welsh MountainBlack Welsh Mountain     Black Welsh Mountain

Black Welsh Mountain     Black Welsh Mountain

Black Welsh Mountain     Black Welsh Mountain
 

 

 

 

   Brecknock

نژاد بریک ناک
تاریخچه و پراکنش
منشا این نژاد به حدود 400 سال پیش و منطقه ای در بین کوه هاي برکون بیکون در مرز دو کشور ولز و انگلستان باز می گردد. این نژاد برای رسیدن به ویژگی های امروز، راه طولانی را طی کرده است. نژاد ابتدایی که برای هیبرید زایی از آن استفاده شد، نژاد بوردر بود. سال ها بعد از ایجاد نژاد ابتدایی، با هدف افزایش کیفیت پشم، گوسفندان کوه هاي برکون بیکون ولز را با گوسفندان نژاد ولش آمیزش دادند. این نژاد تا اواسط قرن هیجدهم میلادی، تغییر اصلاح نژادی را به خود ندید تا اینکه در سال 1850 میلادی، از نژاد لایسیستر براي اصلاح این نژاد استفاده گردید که نتیجه آن به وجود آمدن دو نژاد برك ناك هیل و سنی بریج به صورت امروزي است.

مشخصات ظاهری
گوسفندان خالص نژاد بریک ناک، داراي رنگ هاي متنوع و زیادي هستند. گوسفندان این نژاد مانند اجداد خود دارای جثه اي کوچک، صورت سفیدي و گوش هاي کشیده هستند که پشت گوش هاي آنها کمی پشم وجود دارد. قوچ ها و میش های این نژاد فاقد شاخ هستند ولی گاها در میان قوچ ها، شاخ نیز دیده می شود. پشم این گوسفندان سالیانه 6 تا 10 سانتی متر طول و مجموعا 1.5 تا 2.5 کیلوگرم وزن دارد که بیشتر برای تولید پارچه های فاستونی و کشباف استفاده می شود.

BrecknockBrecknock    Brecknock

Brecknock    Brecknock

Brecknock     Brecknock

 

 

  

 Clun Forest

نژاد کلون فارست
تاریخچه و پراکنش
این نژاد از آمیزش نژاد هاي هیل راندنور، شراپ شایر  و نژاد کري هیل در سال 1865 میلادي به وجود آمد و نام خود را، از شهر قدیمی کلان واقع در دره زیبایي با همین نام در جنوب غربی منطقه شراپ شایر انگلستان به عاریت گرفته است. اصالتا این نژاد، یک نژاد کوهی به شمار می آید که در ارتفاع 1630 متر بالاتر از سطح دریا زندگی می کند. نژاد کلون فراست در زمان خود از معروف ترین و مهم ترین نژاد های جهان به شمار می آمده است. مهمترین دلیل ایجاد این نژاد، خصوصیات برتری چون مقاومت بالا در برابر شرایط نا مساعد محیطی و باروري مطلوب حتی در شرایط سخت بوده است، به طوری که در بحران کشاورزی اوایل سال 1870 میلادي کشور بریتانیا، این نژاد از معدود احشامی بود که توانست جان سالم از این بحران به در ببرد. به مرور و با برطرف شدن بحران، دامداران گوسفندان برتر این نژاد را انتخاب کرده و برای تولید نسل های بعدی از آنها استفاده نمودند.

مشخصات ظاهری و خصوصیات تولیدی
گوسفندان این نژاد داراي سر کشیده به رنگ قهوه اي تیره و گوش هایی با طول کوتاه هستند. پشم این نژاد کوتاه بوده و دارای کیفیت و الاستیسیته بالا می باشد که باعث محبوبیت زیادی در صنایع نساجی شده است. میانگین زایش میش ها در بریتانیا حدود 173 درصد است که اگر این آمیزش ها به صورت طبیعی انجام گیرد، انتظار 60 تا 80 درصد بره زایی وجود دارد. عمر اقتصادی میش ها به حدود 7 تا 8 سال می رسد.

Clun ForestClun ForestClun Forest

Clun Forest

Clun Forest      Clun Forest      Clun Forest      Clun Forest      Clun Forest

Clun ForestClun ForestClun Forest

Clun Forest

 

 

  

 Dartmoor

نژاد دارتمور
تاریخچه و پراکنش
گوسفندان نژاد دارتمور در قرن هفدهم میلادی از گوسفندان نژاد کرنیش منشاء گرفته اند و در مناطق پست ناحیه دارتمور پراکنده شدند. مهم ترین دلیل وجودی این نژاد، توانایی تحمل سرماي زمستان هاي سخت در اطراف منطقه ي دارتمور است. به منظور بهبود و ارتقا این نژاد، اتحادیه پرورش دهندگان دارتمور صورت خاکستري در سال 1909 میلادی در همین منطقه تاسیس شد. برای شناسایی گوسفندان این نژاد، از روش های خالکوبی، پرچ گوشواره و ایجاد لکه هایی روی بدن استفاده می شود تا اطلاعاتی چون سال تولد و شماره گله را درج نمایند. مهم ترین وجه تمایز این گوسفندان از سایر نژادها در علامت گذاری، استفاده از دو حرف DM در ابتدای علامت ها است. اتحادیه ي پرورش دهندگان هر سال کتابی شامل ثبت گوسفندان و سایر اطلاعات موجود منتشر می کند. البته باید توجه داشت قبل از ثبت اطلاعات، بازرسان اتحادیه تمام بره ها را مورد ارزیابی قرار می دهند تا فقط انواع این نژاد در دفتر ثبت شوند.

مشخصات ظاهری و خصوصیات تولیدی
از مهم ترین ویژگی های این نژاد می توان به جثه متوسط، اندام حرکتی کوتاه، پشم های بلند و درخشان، صورت سفید با خال هاي سیاه یا خاکستري اشاره کرد. میش ها و قوچ های این نژاد فاقد شاخ هستند. پشم استحصالی سالیانه مورد انتظار در گوسفندان این نژاد، 7 تا 9 کیلوگرم است که در قوچ هاي بالغ به حدود 15 کیلو گرم هم می رسد. طول رشته های پشم در گوسفندان بالغ حدود 20 تا 25 سانتی متر است که براي  تولید پارچه های فاستونی و پشمی مورد استفاده قرار می گیرد.

DartmoorDartmoorDartmoor

Dartmoor

Dartmoor      Dartmoor      Dartmoor      Dartmoor      Dartmoor

DartmoorDartmoorDartmoor

Dartmoor

  

 

 

 Dorset Horn - Polled Dorset

نژاد درست
تاریخچه و پراکنش
قرن ها پیش با ورود مردان ارتشی کشور اسپانیا براي فتح انگلیس به این کشور، تعدادي گوسفند مرینوس به جنوب غربی انگلیس آورده شد. در اثر آمیزش گوسفند مرینوس با گوسفندان نر شاخ دار بومی این منطقه، نژاد چند بهره اي به نام درست هورن مطابق با نیازهاي آن زمان به وجود آمد. ویژگی های مطلوب این نژاد باعث گردید تا به سرعت در مناطق درست، سامرست، دوون و ولز نیز پراکنده شود.
درسال 1951 میلادي در گله گوسفندان درست هورن دانشکده ایالتی کالیفرنیا جنوبی ناگهان جهش بزرگی رخ داد که باعث تولد چهار بره بدون شاخ به شد. بعد ها این بره ها منشاء گوسفندان نژاد پولد درست گردیدند. امروزه تعداد کنونی گوسفندان نژاد پولد درست خیلی بیشتر از درست هورن است. این موضوع فقط در آمریکا دیده نمی شود، در باقی کشورهای پرورش دهنده نیز، تولید کنندگان انتخاب های مشابهی دارند. البته باید توجه کرد این علاقه در پرورش دهندگان آمریکایی حالت وسواسی گونه پیدا کرده، به صورتی که این نژاد از نظر تعداد در آمریکا، پس از نژاد سافوك در رتبه ي دوم قرار می گیرد اما این رفتار وسواس گونه کابوی های آمریکایی باعث شده تا این نژاد رتبه شماره یک صورت سفید در آمریکا را کماکان در دست داشته باشد. 

مشخصات ظاهری
تقریبا تمام گوسفندان نژاد درست داراي صورتی کاملا سفید، طول بدن مناسب و ساختار عضلانی بسیار قوی هستند که براي تولید بره هایی با اندام دلخواه مناسب می باشد.

خصوصیات تولیدی
وزن قوچ های این نژاد بین 85 تا 125 کیلوگرم و وزن میش های آن، بین 60 تا 85 کیلوگرم است. شاخ در گوسفندان درست هورن ساختار پیچیده ای به خود گرفته و حرکتی رو به جلو دارد. این گوسفندان داراي اندام هاي مناسب یک نژاد گوشتی هستند و ران هاي عضلانی و پر گوشتی دارند. پشم در این نژاد کاملا سفید، محکم و بدون الیاف مشکی است. وزن پشم تولیدي  سالیانه هر راس بین 2.25 تا 4 کیلوگرم می باشد که خلوصی50 تا 70 درصدی دارد. طول رشته های پشم بین 6 تا 10 سانتی متر و قطر آن 27 تا 32 میکرون است. این نژاد همچنین از نظر تولید شیر نیز مطلوب بوده و گله هاي انتخابی تولید شیر بالایی دارند. از ویژگی هاي بارز این نژاد زایش غیر فصلی است، بر خلاف نژاد مرینوس که داراي فصل طبیعی براي جفت گیري بوده، میش های این نژاد توانایی آمیزش در تمام فصول سال را دارند. نسبت بره زایی در این نژاد 1.3 تا 1.8 درصد است که حکایت از دوقلوزایی بالای این نژاد دارد.

Dorset Horn - Polled DorsetDorset Horn - Polled DorsetDorset Horn - Polled Dorset

Dorset Horn - Polled Dorset

Dorset Horn - Polled Dorset      Dorset Horn - Polled Dorset      Dorset Horn - Polled Dorset      Dorset Horn - Polled Dorset      Dorset Horn - Polled Dorset

Dorset Horn - Polled DorsetDorset Horn - Polled DorsetDorset Horn - Polled Dorset

Dorset Horn - Polled Dorset

 

 

 

 Katahdin

نژاد کاتادین
تاریخچه و پراکنش
منشاء نژاد کاتادین کشور انگلستان و موطن اصلی آن، ایالت ماین است. این نژاد به مرور به کشور آمریکا وارد شد. از مهم ترین دلایل محبوبیت این نژاد می توان به پوشش موي لطیف، خصوصیات سازش پذیري در برابر گرما و رطوبت، نگه داري آسان و خلق و خوی آرام اشاره کرد. این نژاد همچنین از مقاومت بالایی در برابر انگل هاي داخلی و خارجی برخوردار است. گوسفندان نژاد کاتادین این روزها خلوص اولیه خود را از دست داده اند.

خصوصیات تولیدی
میانگین وزن قوچ های این نژاد 82 تا 113 کیلوگرم و میانگین وزن میش هاي بالغ، 54 تا 72 کیلوگرم است. میش ها عموما دوره زایش طولانی دارند اما اغلب میش هاي بالغ بیشتر دو قلوزا هستند. گزارشات متعددی در مورد سه قلو و چهار قلو زایی در این نژاد دیده می شود. این خصوصیت باعث شده که نقیصه طولانی بودن دوره زایش کمرنگ تر دیده شود، به صورتی که یک گله انتخابی با مدیریت خوب، می تواند تا حدود 200 درصد بره زایی داشته باشد. قوچ ها داراي توانایی جنسی بالایی هستند و می توانند میش ها را در سراسر سال آبستن کنند. میش ها غریزه مادري خوبی از خود نشان می دهند و معمولاً بدون کمک، زایمان کرده و شیر زیادي براي بره هاي خود تولید می کنند.

KatahdinKatahdinKatahdin

Katahdin

Katahdin      Katahdin      Katahdin      Katahdin      Katahdin

KatahdinKatahdinKatahdin

Katahdin

 

 

 

 Kerry Hill

نژاد کری هیل
تاریخچه و پراکنش
قدمت این نژاد به بیش از 150 سال پیش به منطقه پویز، واقع در مرز بین انگلستان و ولز باز می گردد. نام این نژاد از دهکده کري در نزدیکی شهر نیوتن گرفته شده است. اولین شواهد موجود از این نژاد در این منطقه، به سال 1809 میلادي باز می گردد. امروزه این نژاد را می توان در سراسر جزایر انگلستان، ایرلند و هلند مشاهده کرد.

مشخصات ظاهری
این نژاد جثه متوسط و عضلانی بدون پشم دارد. رنگ بینی سیاه و گوش ها رو به بالاست. علامت های سیاه و سفیدي روي سر و اندام هاي حرکتی این نژاد دیده می شود. گوسفندان این نژاد در هر دو جنس فاقد شاخ هستند.

خصوصیات تولیدی
پشم زبر و زیبا این نژاد معمولاً به رنگ سفید است. میانگین طول رشته های پشمی 10 سانتی متر و متوسط تولید سالیانه آن، 2.75 کیلوگرم در هر راس است. میانگین وزن قوچ هاي بالغ بین 65 تا 70 کیلوگرم و میانگین وزن میش هاي بالغ، بین 55 تا 65 کیلوگرم است. گوسفندان این نژاد اندام هاي حرکتی و دندان هاي خوب و مرتبی دارند. وزن بره هاي تازه متولد شده بین 19 تا 21 کیلوگرم است. مقرون به صرفه بودن، طول عمر زیاد، قیمت مناسب و قدرت زیست پذیری خوب از خصوصیات بره هاي این نژاد در هنگام تولد است. بره ها داراي بلوغ زودرس هستند گوشت با کیفیتی تولید می کنند. بره های گوشتی این نژاد در سن 12 تا 14 هفتگی و با وزنی حدود 16 کیلوگرم به بازار عرضه می شوند. قوچ ها داراي قدرت جنسی بالایی براي تولید مثل هستند. میش ها مادران خوبی بوده و قدرت بره زایی در آن ها به بیش از 175 درصد می رسد. این نژاد با تمام سیستم هاي جفت گیري رایج سیستم های دامپروری روز جهان سازگاري دارد و از نظر تغذیه زمستانی نیز مقرون به صرفه می باشد. قابل توجه است که این میش با قوچ هاي نژاد هاي غیر مطلوب هم جفت گیري می کند، بنابراین در فصل تولید مثل باید کلیه قوچ های نامطلوب گله جدا نگهداری شوند. از طرف دیگر قوچ هاي این نژاد می توانند با میش های نژادهای هیل و بلو فیس لایسیستر به خوبی آمیزش می کنند، که حاصل این آمیزش ها تولید میش هاي هیبرید است.

Kerry HillKerry Hill    Kerry Hill    Kerry Hill

Kerry Hill    Kerry Hill    Kerry Hill

Kerry Hill     Kerry Hill    Kerry Hill    Kerry Hill    Kerry Hill

 

 

 

احسان مرات

 جمع آوری و ترجمه : احسان مرآت

 

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image