نژادهای برتر گاو در کشور آلمان

10 آذر, 1394, ارسال شده توسط: Ehsanmerat

 

German Angus

نژاد آنگوس آلماني
ظهور اين نژاد در سال 1960 ميلادي و در سايه آميزش نژاد فريزین با نژاد آبردين آنگوس اتفاق افتاد. اين نژاد امروزه به صورت يك‌ دست در سراسر كشور آلمان پراكنده شده و بيشتر جهت توليد گوشت مورد پرورش قرار مي‌گيرد. از خصوصيات ظاهري بارز اين نژاد، مي‌توان به جثه كشيده و حجم مناسب ماهيچه‌ها اشاره كرد.

از مهم‌ ترين علل محبوبيت اين نژاد در بين دام‌داران، مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
1. سازگار مطلوب با محيط
2. فقدان شاخ
3. طول عمر بالا در گونه گوشتي و رسيدن به اوزان بالا (1000 تا 1200 كيلوگرم)
4. حس مادري مناسب
5. وزن‌گيري مناسب در دوره پروار (حدود 1300 گرم در روز)
6. بازده و كيفيت بالاي لاشه

 German AngusGerman AngusGerman Angus

German Angus

German Angus      German Angus      German Angus      German Angus      German Angus

German AngusGerman AngusGerman Angus

German Angus

 

 

 

 

German Friesian

نژاد فريزين آلماني
نژاد فريزين آلماني از آميزش ‌هاي مقطعي گاوهاي نژاد براون "Brown"، نژاد بلك‌ اند وايت "Black and White"، نژاد فريزلند غربي "West Friesland"، نژاد گرونينگن "Groningen" و نژاد شورت ‌هورن به دست آمده است. البته بايد اذعان داشت تحقيقات نشان مي‌دهند كه نقش نژاد شورت‌ هورن تأثير معناداري بر اين نژاد نداشته است. خاستگاه اصلي و ابتدايي اين نژاد در منطقه فريزلند كشور آلمان مي‌باشد. پيدايش اين نژاد در سال 1977 ميلادي با هدف افزايش ظرفيت توليد شير و گوشت بود. از خصوصيات ظاهري اين نژاد مي‌توان به تركيب رنگ مشكي و سفيد در بدن آن اشاره كرد، البته بايد به پستان بزرگ و استايل مناسب اين نژاد هم اشاره كرد.

از مهم‌ ترين علل محبوبيت اين نژاد در بين دام ‌داران، مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
1. توانايي بسيار مطلوب در توليد شير (7000 ليتر در يك دوره شيردهي)
2. بازده مطلوب در وزن‌گيري گونه گوشتي
3. بيشترين درصد دوقلوزايي (حدود %5 كل زايمان)

 German FriesianGerman FriesianGerman Friesian

German Friesian

German Friesian      German Friesian      German Friesian      German Friesian      German Friesian

German FriesianGerman FriesianGerman Friesian

German Friesian

 

 

 

 

German Yellow

نژاد آلماني زرد
در سال ‌هاي ابتدايي قرن بیستم میلادی، نيازي به نژادي با توانايي كار و توليد گوشت در سراسر اروپا (به ويژه كشور آلمان) احساس مي‌شد. به همين دليل اين نژاد با اين اهداف ابتدايي به وجود آمد. بعد از حدود 10 سال از پيدايش اين نژاد، توليد شير هم به اهداف اين نژاد اضافه شد. از خصوصيات ظاهري اين نژاد مي‌توان به رنگ زرد تا قهوه‌اي بدن اشاره كرد. اين نژاد داراي استخوان‌‌بندي قوي، بدني حجيم مي‌باشد كه به آن اجازه رشد بيشتري مي‌دهد.

از مهم ترين علل محبوبيت اين نژاد در بين دام ‌داران، مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
1. توليد شير مناسب
2. بازده بالا در وزن‌گيري روزانه
3. درصد بالاي باروري در لقاح

 German YellowGerman Yellow     German Yellow

German Yellow     German Yellow

German Yellow     German Yellow

 

  

 

 

Red Friesian

نژاد رد فريزين
از زمان شكل ‌گيری نژاد رد فريزين در قرن 19 ميلادي، در چندين منطقه این نژاد را با گونه ‌هاي كاملاً متفاوتي به خصوص نژاد شورت ‌هورن آميزش داده‌اند. در سال 1934 ميلادي اين گاو در تمام مراكز پرورش در كشور آلمان وجود داشت. در آمريكاي شمالي، گاو هلشتاين قرمزي به وجود آمده كه نوع مغلوب نژاد بلك‌ اند وايت هلشتاين است و نوع اروپايي اين نژاد رد فريزين است. شكل‌هاي مشابه گاو رد فريزين با نام ‌هاي محلي، در ديگر كشورهاي اروپاي مركزي وجود دارند. گاو ردفريزين در شمال و غرب كشور آلمان پراكنده بوده و هم اكنون جمعيت آن در اين نواحي محدود است. از خصوصيات ظاهري مهم اين نژاد مي‌توان به رنگ قرمز تيره و سفيد بدن آن اشاره كرد. گاو اين نژاد جثه بزرگي دارد و داراي ماهيچه و استخوان‌بندي مناسبي است.

از مهم‌ ترين دلايل محبوبيت اين نژاد، در بين دام‌ داران مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
1. نژادي دومنظوره با تكيه يكسان بر روي توليد گوشت و شير
2. توليد شير مناسب (6000 ليتر با %4 چربي و %5/3 پروتئين در يك دوره)
3. افزايش وزن روزانه مناسب (روزانه 1300 گرم)
4. بازده مناسب لاشه (60 درصد)
5. داراي توان بالا و مناسب مصرف علوفه در مناطق فقير از نظر علوفه

 Red FriesianRed FriesianRed Friesian

Red Friesian

Red Friesian      Red Friesian      Red Friesian      Red Friesian      Red Friesian

Red FriesianRed FriesianRed Friesian

Red Friesian

 

 

 

 

Vorder Walder

نژاد وردر والدر
در سال 1829 ميلادي به اين نژاد، گاو فارست گفته مي‌شد، ولي بعدها اين گاو به دو دسته گاوهاي بزرگ «وردر والدر امروزي» و گاوهاي كوچك «كوچك‌ ترين نژاد در بين نژادهاي اروپايي» يعني هينتر والدر امروزي تمايز يافت. در اواسط دهه 1960 ميلادي پرورش ‌دهندگان تصميم گرفتند از اسپرم نژاد ايرشاير براي بهبود اين نژاد استفاده كنند. نتيجه اين اصلاح نژاد افزايش چربي و مقدار شير بود اما در عوض عضلات آن ضعيف ‌تر شد. به همين دليل، آن را با گاو نر نژاد هلشتاين آميزش دادند. اين آميزش سبب افزايش توليد شير و محتويات آن در اين نژاد گرديد. در حال حاضر گاوهاي نر اين نژاد در قسمت مركزي و جنوب منطقه بلك‌ فارست كشور آلمان پراكنده شده‌اند و در مناطق كوهستاني زندگي نمي‌كنند. نژاد وردر والدر يك نژاد دو منظوره با تأكيد يكسان بر روي توليد شير و گوشت است. از خصوصيات ظاهري آن مي‌توان به رنگ قرمز تيره و سفيد بدن اين نژاد اشاره كرد. همچنين اين نژاد داراي گاوهايي كوچك با استخوان‌ بندي مناسب است.

از مهم ‌ترين دلايل محبوبيت اين نژاد در بين دام‌ داران، مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
1. عمر طولاني
2. مناسب براي چرا در علف‌زارهاي ضعيف
3. توليد شير اقتصادي (4500 ليتر با %4 چربي و %5/3 پروتئين در يك دوره)
4. وزن‌گيري روزانه اقتصادي (روزانه 1100 گرم)

احسان مرات

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image