علل بروز لامینایتیس مچ دست در اسب ها چیست؟

08 دی 1394, ارسال شده توسط: Ehsanmerat

در این مقاله سعی خواهیم کرد تا شما را با مشکلاتی که زانوی اسب را تحت تاثیر قرار می دهند، بیشتر آشنا کنیم. در ابتدا مروری بر آناتومی زانو خواهیم داشت، سپس به بررسی نقش این اندام خواهیم پرداخت و در پایان به آسیب های رایجی که این مفصل را در اسب تحت تاثیر قرار می دهند، خواهیم پرداخت. وت پارس شما را به ادامه مطلب دعوت می کند.

علل بروز لامینایتیس مچ دست در اسب ها چیست؟

 

آناتومی و ساختار
زانوی اسب یکی از پیچیده ترین قسمت های اندام حرکتی در اسب است. بخش عمده ای از این پیچیدگی به دلیل وجود تعداد زیاد استخوان های کوچک و رباطات است که در ترکیب با هم سه مفصل اصلی را شکل می دهند.
این سه مفصل اصلی شامل Radiocarpal ، Intercarpal و Carpometacarpal هستند که 9 استخوان (گاهی تا 11 استخوان) این مفاصل را می سازند. استخوان های کوچک تر موجود در زانو در دو ردیف قرار گرفتنه اند که وظیفه اتصال استخوان Radios در بالای زانو با استخوان های cannon و split در پایین زانو را بر عهده دارند. این استخوان ها بوسیله یک سلسله پیچیده از رباط ها در کنار هم  نگه داشته می شوند. این رباط ها علاوه بر حفظ استکام مفصل، همانند یک ضربه گیر در هنگام تمرینات عمل میکند.

 

لامینایتیس

 

این ساختار زانو در اندام های حرکتی اسب ها از اهمیت بالایی برخوردار است. برخی از اختلالات موجود در ساختار زانوها می توانند توسط عوامل پیش از تولد به وجود آید، نظیر؛

  • نارس بودن جنین
  • قرارگیری غیرطبیعی جنین  در رحم

مضاف بر موارد مادرزادی، رویدادهای اکتسابی نیز می توانند منجر به آسیب این عضو گردند:

  • افراط در تغذیه
  • تمرین بیش از حد
  • آسیب (تروما) خارجی

گروه بیومکانیک و آناتومی دانشگاه ملبورن، سال های متمادی را صرف آزمایش ساختار زانوان اسب های مسابقه ای کردند. نتایج اولیه این تحقیقات حاکی از نقش مهم ساختار زانو در عملکرد ضعیف اسب ها است. مضاف بر اینکه، مطالعات اخیر باور دیرینه هرگونه انحراف در زانو زیانبخش است، را به چالش می کشد. به طور خاص، مطالعه بر روی اسب های اصیل مسابقه ای نشان داد که در حقیقت چرخش (و نه معیوب شدن) اندک در یکی از زانوها، می تواند عامل محافظتی در برابر شکستگی استخوان باشد، همچنین این مطالعه پیشنهاد می کنند که چرخش (انحراف) 5 درجه ای زاند باید نرمال درنظر گرفته شود.
 

تشخیص
همانند معاینات سایر نواحی اسب، لنگیدن با منشا زانو را می توان با ترکیبی از معاینات فیزیکی (معاینه طرز گام برداشتن)، تست های خمیدگی و انسداد عصبی (بیهوشی) تشخیص داد.

 

لامینایتیس

تزریق داروی بیهوشی موضعی به مفاصل زانو ، از موثرترین راه های تعیین دقیق  محل لنگیدن در استخوان مچ است.

 

بطور کلی تشخیص لنگش با منشا زانو در اسب ها نسبتا ساده است، اما مشخص کردن علت مشکل به دلیل پیچیدگی آناتومی این ناحیه و تشابه نشانه های بالینی در این اختلالات، کار بسیار دشواری است. با وجود پیشرفت های اخیر در MRI ،CT Scan و پزشکی هسته ای، هنوز هم استفاده از اشعه ایکس و سونوگرافی جزو  پرکاربرترین روش ها محسوب می شود که می تواند بخش عمده ای از نابهنجاری های ناحیه زانو را تشخیص دهد.

  لامینایتیس

رایج ترین آسیب های زانو را در اسب های نمایشی
 

ورم مفاصل زانو

ورم مفاصل زانو تا به امروز، از رایج ترین بیماری هایی بوده که این عضو را در اسب ها تحت تاثیر قرار می داده و غالبا در نتیجه ی سایر مشکلات، نظیر شکستگی chip یا ساختار ضعیف به وجود می آمده است. دو نوع ورم مفاصل در اسب ها وجود دارد، یک نوع که در اسب های مسابقه ای دیده شده و نوع دیگری که با علایم بالینی متفاوت در اسب های پیرتر بروز می کند و نسبت به نوع اول نادرتر است. در اسب های مسابقه ای، ورم مفاصل در نتیجه ی فشار حاصل از تمرین، مسابقه و تغییرات در میزان فشار وارد بر استخوان و غضروف های موجود در مفصل  زانو به وجود می آید اما ورم مفصل در اسب های پیر، ظاهرا بدون سیکل آسیب استخوان و غضروف در نتیجه ی تمرینات به وجود می آید. این اسب ها احتمالا نابهنجاری های نمایشی با علایم بالینی خفیف در نتایج عکس برداری با اشعه ایکس نشان می دهند. اسب های دارای شکستگی chip مستعد ابتلا به آرتریت (ورم مفصل ) هستند. همچنین باید توجه داشت که اسب های مبتلا به آرتریت مزمن در آینده دچار تراشه زانو خواهند شد. اسب های مبتلا به ورم مفاصل مچ به طور مادرزادی چلاق هستند و از آماس مفاصل رنج می برند. آنها به طور کلی دارای عارضه کاهش دامنه حرکتی استخوان مچ هستند که باز و بسته کردن مفاصل را برایشان دردناک خواهد کرد. تزریق داروی بیهوشی موضعی به مفصل آسیب دیده در اغلب اوقات می تواند لنگش را برطرف کرده و به تشخیص مفصل درگیر کمک کند. تشخیص همچنین با کمک دستگاه رادیوگرافی بوده و در موارد پیچیده تر، یک اسکن از استخوان می تواند ارزشمند باشد. پروسه درمان این بیماری بر کاهش علایم بالینی متمرکز بوده و شامل تزریق مستقیم دارو به مفصل، استراحت و درمان با داروهای ضد التهاب نظیر فنیل بوتازون می باشد. در موارد شدید، هنگامی که اسب به جای عملکرد ورزشی به منظور زاد و ولد و یا کار در مزرعه نگهداری می شود، جوش دادن مفصل به استخوان total carpal بوسیله جراحی می تواند موجب درمان لنگش شود. تصویر پایین تغییرات رادیوگرافی را در یک کیس که از آرتریت شدید زانو رنج می برد را نشان می دهد.



لامینایتیس

تصویر رادیوگرافی از زانوی یک اسب هفت ساله اصیل اخته شده. به مقدار قابل توجه شکل گیری استخوان جدید (دایره) و فرورفتگی های مفصل مربوطه (فلش ها) دقت کنید.

 

شکستگی استخوان مچ
شکستگی استخوان مچ با اصطلاح  Osteochondral نامیده می شود. شکستگی های استخوان مچ اصولا بیماری اسب های مسابقه ای محسوب می شود. این شکستگی ها در نتیجه همان سیکل آسیب استخوان و غضروف که علت بروز آرتروز نیز بود، به وجود می آیند و اغلب این دو عارضه با هم دیده می شوند(برای مثال اسب هایی که شکستگی chip دارند، اغلب دچار آرتروز می شوند و اسب هایی که آرتروز دارند نیز می توانند به شکستگی chip مبتلا شوند). شدت لنگش در اسب هایی با شکستگی chip، می تواند از درجات خفیف تا شدید متفاوت باشد، هر چند اکثر اسب ها در آغاز عارضه حالات شدیدی از لنگش را نشان می دهند. شدت لنگش به مکان و تعداد شکستگی ها بستگی دارد و اینکه آیا شکستگی در هر دو زانو بروز کرده یا خیر. اسب های مبتلا به این عارضه، حرارت زیادی در مفصل مچ تورم نشان می دهند و با خم شدن زانوی آسیب دیده، درد شدیدی را تحمل می کنند. اغلب شکستگی های استخوان chip  با اشعه ایکس قابل رویت هستند، اگرچه روش MRI و اسکن استخوان نیز می توانند در تشخیص شکستگی های chip اولیه بسیار مفید باشند. درمان قطعی بستگی به جراحی و برداشت به روش آرتروسکپی دارد. باید توجه داشت این عمل شانس ابتلا به آرتروز مفاصل را نیز به حداقل می رساند.
 

لامینایتیس

تصویری از شکستگی استخوان مچ در حین عمل آرتروسکپی. به میله ای که برای تعیین قطر شکستگی استفاده شده است، دقت کنید. همچنین به زبری های سطح غضروف که در حالت عادی فوق العاده صاف هستند، نیز توجه کنید.

 

به هر حال استفاده از روش های درمانی داخل مفصلی، به خصوص برای شکستگی های جزیی تر، م یتواند منجر به بهبود علایم بالینی شود. باید توجه داشت که در هر نوع پروسه درمان، چه با روش برداشتن از طریق جراحی و چه با استفاده از روش های سنتی، استراحت بعد از عمل یکی از اجزای حیاتی پروسه درمان است. عدم تحرک اندام حرکتی به قسمت شکسته شده و بافت های اطراف آن فرصت بهبودی می دهد. پیش آگهی این اعمال به عوامل متعددی نظیر، نوع استفاده از اسب، سن، شدت شکستگی ها و وجود آرتریت بستگی دارد. در اسب های مسابقه ای، می توان انتظار داشت که بعد از درمان، اسب های آسیب دیده نزدیک به 70 درصد عملکرد قبل از آسیب خود را به دست آورند. اگرچه این مقدار در اسب هایی با بیشترین میزان آسیب دیدگی غضروف، فقط به حدود 50 درصد محدود می شود. احتمال بهبودی در اسب های نمایشی، به خصوص با برداشتن به موقع شکستگی ها بسیار بیشتر است.

 

التهاب رباط مقصل آویزان کننده (Proximal Suspensory Ligament Desmitis)
اگرچه این عارضه ارتباط مستقیمی با بروز لامینایتیس در اسب ها ندارد اما علت اصلی وجود این اختلال در این بحث، قرارگرفتن رباط Proximal Suspensory در نزدیکی زانو است. مضاف بر اینکه وابسته به روش هوشبری مورد استفاده، لنگش ناشی از التهاب Proximal Suspensory Ligament، در صورت انسداد مفصل میانی مچ احتمالا بهبود خواهد یافت. این عارضه عموما منجر به لنگش حاد می شود که با دوره استراحت 1 تا 2 سال بهبود خواهد یافت، اما در صورت فشار شدید بر اسب، عارضه مجددا عود خواهد کرد. لنگش درجاتی از ملایم تا متوسط را نشان می دهد که با قرارگیری عضو آسیب دیده خارج دایره چرخش در زمین های صاف، علایم شدیدتر می شود. در اسب هایی که برای سوارکاری و نمایش استفاده می شوند، آسیب ممکن است هر دو پای جلویی را درگیر کند. آسیب در این اسب ها به جای لنگش آشکار، به شکل تغییر در گام برداشتن نمود پیدا می کند و در بیشتر مواقع، این غیرطبیعی بودن گام برداشتن، واضح نیست. بیشترین نمود گام برداری نادرست در زمان یورتمه های سریع یا متوسط است. در اسب هایی که برای مسابقات پرش از مانع استفاده می شوند، علامت بالینی اولیه بیشتر به شکل تمایل برای فرود آمدن با پای سالم به جای پای آسیب دیده، نمود می کند.

تشخیص این عارضه با استفاده از ترکیبی از داروهای بیهوشی (به منظور محدود کردن لنگش مربوط به رباط Proximal Suspensory) و سونوگرافی صورت می گیرد. در مواردی که سونوگرافی نتیجه ای ندارد، می توان از MRI  یا CT Scan برای رسیدن به تشخیص استفاده کرد. در مواردی که شکستگی در بالای استخوان Cannon قرار دارد، اسکن استخوان برای تشخیص پیشنهاد می شود.
 

لامینایتیس

تصویر CT Scan از پارگی شدید رباط Proximal Suspensory، همراه با یک ضایعه درونی تیره (فلش قرمز رنگ) در ساختار رباط

  

لامینایتیس

اسکن استخوان اسب، پاره شدن ابتدا رباط Proximal Suspensory در استخوان Cannon و شکستگی استخوان در این سطح (لکه روشن در سمت چپ تصاویر این پروسه را نشان می دهد.)

 

در پایان پروسه درمان، اکثر اسب ها (بین 85 تا 90 درصد) توانایی بازگشت کامل به عملکرد ورزشی گذشته را دارند. همانند اغلب آسیب های تاندون و رباط ، یک دوره ی استراحت و بستری بودن اساس درمان اولیه است. بعد از گذشت 2 تا 3 ماه از دوران بستری بودن، تمرین یورتمه رفتن برای بهبودی بعضی از اسب ها مفید خواهد بود. سایر روشهای درمانی که گزارش شده اند، شامل: درمان با شوک، تزریق کورتیکواستروئیدها یا داروهای احیا کننده به رباط و ترمیم رباط Proximal Suspensory از طریق عمل جراحی می باشند.

 

لامینایتیس

لامینایتیس

 

همانطور که در جدول بالا ملاحظه می کنید، عوامل متعددی می توانند لنگیدن مچ را در اسب ها ایجاد کنند که گاهی اوقات تشخیص عامل بیماری می تواند بسیار دشوار باشد. ما امیدواریم که با درک بهتر آناتومی و عوامل مستعد کننده، شما با درک پیچیدگی های لنگش در اندام ها، از عهده ی حل این مشکلات برآیید.

 

احسان مرات

منبع : Horse Magazine

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image