دلفین های خندان ، دروغی پول ساز

24 شهريور 1397, ارسال شده توسط: saeedseery

وت پارس - دلفیناریوم! مکانی که میزبان شماست تا به شما جمعیتی از دلفین های شاد را نشان دهد و این امکان را می دهد که با این پستانداران خاکستری هوشمند بازی کنید و یا ساعت ها از تماشای پرش ها و بازی های این موجودات اجتماعی به وجد بیایید.اما چه چیز در پشت این اماکن شاد نهفته است؟

دلفین های خندان ، دروغی پول ساز

وت پارس - دلفیناریوم! مکانی که میزبان شماست تا به شما جمعیتی از دلفین های شاد را نشان دهد و این امکان را می دهد که با این پستانداران خاکستری هوشمند بازی کنید و یا ساعت ها از تماشای پرش ها و بازی های این موجودات اجتماعی به وجد بیایید. شما میتوانید فرزندان دلبندتان را با خریدن یک بلیط به این حیوانات نزدیک کنید تا آنها را لمس کنند و با لبخندی به لب به خودتان برای تربیتی مبتنی بر دوستی با حیوانات تبریک بگویید و در نهایت هم با گرفتن ژست هایی خاص در کنار دلفین هایی که روی زمین سفت برای زیباتر کردن عکس هایتان لبخند می زنند به این تجربه علمی و هیجان انگیز خاتمه دهید.
اما حقایقی هست که معمولا در این بازدید جالب به شما گفته نمی شود ، برای مثال دفعه بعدی که به دلفیناریوم می روید با یک جسم تیز به این دلفین ها ضربه بزنید در این لحظه شما یک دلفین را خواهید دید که درد شدیدی دارد اما می خندد! آنها حتی وقتی می میرند هم لبخند می زنند! چون این ویژگی آناتومیکی این حیوان است و ربطی به خوشحالی و حالت عاطفی آن ندارد.

خاکستری های باهوش

این پستانداران بسیار باهوش و پیچیده هستند ، آنها میتوانند با صداها و ارتعاشاتی که تولید می کنند باهم ارتباط برقرار کنند ، می توانند جنین را در شکم زنان باردار از راه انعکاس صداهایشان تشخیص دهند. این حیوانات حتی سوت ها و صداهای منحصر به خود را دارند و می توانند دلفین های دیگر را از روی صدای آنها شناسایی کنند. دلفین ها به شدت اجتماعی هستند و به صورت گروهی زندگی می کنند و در صورت آسیب و صدمه دیدن یکی از اعضای گروهشان به کمکش می ایند. آنها مادران خوبی هم هستند و کودکانشان بیش از 3 سال در کنار آنها می مانند.
حتماً زمانی که به دیدن این حیوانات رفته اید، مشاهده کردید که آنها علامت ها، حرکات دست و اشارات مربیانشان را متوجه می شوند آنها حتی قادرند نام اجسام را به خاطر بسپارند و به راحتی بدانند که باید به سمت کدام شی بروند. اما داستان زمانی جالب می شود که این موجودات هوشمند قادر به فهم زبان ابداعی ای که توسط کامپیوتر ها برای ارتباط با آنها ساخته شده است، هستند و مهمتر آنکه می توانند ساختار آن زبان را درک کنند اما سوال اینجاست که چند نفر از ما قادر به درک منظور و صداهای دلفین ها هستیم؟ به راستی چه تعریفی برای هوش یک موجود داریم؟

دلفیناریوم

اسارت خونین

تا حالا فکر کردید که این حیوانات اجتماعی چگونه و چطور به پارک های آبی و یا دلفیناریوم ها آورده می شوند؟ چرا بخش هایی از سفر هیجان انگیز این حیوانات را در این مراکز نمایش نمی دهند؟ پاسخ ساده است! دلفیناریوم ها مراکز دوست دار پستانداران دریایی نیستند آنها سودجویانی هستند که وجدان خود را در برابر مبالغ هنگفت می فروشند."هر دلفین"سالیانه یک میلیون دلار به صاحبان این مراکز سود می رساند البته هیچ آمار مستندی از سودآوری این مراکز در ایران در دست نیست. سودی که تنها به جیب عده ای می رود ولی در مقابل هزینه های زیادی را بر دوش مردم عادی و محیط زیست می گذارد. دیوار های دلفیناریوم ها در حقیقت سرخ است از خون هزاران دلفینی که هر ساله برای این مراکز شکار و از هم نوعان خود جدا می شوند.
شما که به تماشای آنها رفته اید یا از بودن این مراکز خوشحال هستید شاید اگر حقیقت را بدانید مثل صد ها میلیون نفر در سراسر دنیا خواستار و موجب تعطیلی این مراکز شوید.
دلفین ها حس شنوایی بسیار قوی ای دارند که به آنها در برقراری ارتباط های صوتی در مسافت های طولانی کمک می کند اما آنها از صداهای بلند می ترسند و دور هم جمع شده و سعی می کنند فرار کنند اما در میان تور های شکارچیان گرفتار می شوند تعدادی از آنها انتخاب و جدا شده تا به پارک های آبی و دلفیناریوم ها در سراسر دنیا ارسال شوند و باقی آنها جلوی چشم هم با نیزه های بلندی که تنشان را می شکافد، کشته می شوند! مادران صداهای التماس آمیز فرزندانشان را می شنوند و ناتوان از نجات آنها، زودتر و یا کمی بعد از آنها قربانی می شوند. این حیوانات هوشمند در جلوی هم سلاخی می شوند تا صیادان گوشتشان را که سرشار از "جیوه" است به سراسر دنیا صادر کنند! اما آنهایی که انتخاب شدند نه تنها خوش شانس نیستند بلکه با استرس حاصل از چنین هجوم وحشیانه ای درون باکس هایی کوچک به نقاط مختلف دنیا ارسال می شوند تا به نمایشی تن دهند که حتی اعمال طبیعی ای که برای لذت و بازیگوشی انجام می دهند،همانند پریدن از آب و شنا بر روی موج ها را هم تبدیل به فرمانی تکراری و وابسته به پاداش کند!
تنها در سه ماه اول اسارت این حیوانات، بیش از نیمی از دلفین های شکار شده، می میرند و حداقل 50 درصد آنها در 7 سال اول اسارت خود جان می بازند. این در حالی است که در طبیعت عمر آنها بالغ بر 40 سال تخمین زده شده است.

حقیقت پنهان

حامیان دلفیناریوم به شما می گویند که ما این دلفین ها را با نگهداری در مراکزی مجهز و با مراقبت های شبانه روزی دامپزشکان متبحر از گرسنگی، خطرات و آلودگی های زیست محیطی، شکارچیان طبیعی و آسیب هایی که به واسطه تردد کشتی ها و قایق ها می بینند، محافظت می کنیم اما سوال اینجاست که آنچه قدرتمند تر از تمام اینها است و باعث مرگ "گزارش شده" بیش از 62 دلفین در این مراکز آبی،آن هم تنها در  10 سال اخیر شده است، چیست؟ استرس شدید؟ مسمومیت با کلر؟ بیماری های عفونی؟ تضعیف سیستم ایمنی؟ زخم های کشنده دستگاه گوارش ؟ چرا معمولاً تبحر این دامپزشکان به دادن داروهای ضد اسید دستگاه گوارش آن هم برای از بین بردن زخم های معده ای که به سبب استرس دائمی در آنها ایجاد می شود و یا آنتی بیوتیک های مختلف برای کنترل عفونت های ناشی از نگهداری در تراکم زیاد و سرکوب سیستم ایمنی، ختم می شود؟ و چرا هرگز دلیل مشخصی را برای مرگ این حیوانات عنوان نمی کنند؟
چرا هرگز نمی گویند که بعضی از دلفین ها و وال ها خودکشی می کنند؟ یا بیشتر آنها با بیماری های روانی و استرس دائمی و خستگی حاصل از فعالیت اجباری و یا آسیب شدید ناشی از صداهای بلند و همهمه تماشاچیان، دست و پنجه نرم می کنند؟ چرا به کسی گفته نمی شود که آنها هرگز در ساحل بازی نمی کنند و ویژگی های بدنی آنها برای تحمل وزن ناشی از گرانش زمین ساخته نشده و قرار گرفتن روی زمین استخر باعث آسیب به اندام های داخلی بدن و دنده هایشان می شود؟ آیا به شما گفته شده گاهی آنها به خاطر استرس شدید به خود آسیب می زنند؟ یا به شما گفته شده که تعدادی از آنها هنگامی که از روی آب می پرند در اثر برخورد به هم و یا افتادن روی زمین آسیب می بینند و می میرند؟ آیا می دانستید که این دلفین های خوشبخت گاهی تا 30 عدد درون یک باکس کوچک نگهداری می شوند و این موضوع نه تنها برای آنها استرس کشنده ای به همراه دارد بلکه باعث آسیب به آنها می شود؟ دلفین ها هرگز به این استرس ها عادت نمی کنند.

دلفین در دلفیناریوم

مکث!

دلفین ها در طبیعت روزانه بیش از 50 کیلومتر شنا می کنند اما در اسارت مجبور هستند تمام عمر کوتاه خود را در چند متر بگذرانند. می دانید اسارت چنین حیوانات هوشمندی تا چه اندازه دردناک است؟ می توانید حس آنان را هنگام جدا شدن از دوستانشان تصور کنین؟

دلفیانریوم

خطر بیماری های مشترک

پنهان کاری و دروغ گویی حامیان دلفیناریوم ها تنها به این ها محدود نمی شود! گزارش های متعددی حاکی از آسیب دیدن کودکان و سایر افرادی که با دلفین ها بازی می کنند در اثر ضربه یا گاز گرفتن آنها وجود دارد. گزارش های دیگر از ریسک ابتلا به بیماری های باکتریایی و قارچی ناشی از تماس نزدیک و شنا با این پستاندارن آبزی حکایت دارد، بیماری هایی نظیر سل و عفونت های سالمونلایی! بیماری هایی که غالبا یا علت اولیه ابتلا به آنها هرگز مشخص نمی شود یا از چشم پزشکان دور می ماند! و میتواند خطرات بالقوه ای را برای جوامع انسانی در برداشته باشد، البته احتمال انتقال بیماری های مشترک از انسان به دلفین ها هم وجود دارد.

تجارت سیاه

یکی از بزرگترین قتلگاه های دلفین ها، خلیج تایجی در کشور ژاپن است که ماهیگیران یا به عبارتی قاتلان این پستانداران همواره از اینکه افشای جنایات آنها خشم مردمان جهان را برانگیزد و منجر به بیکاری آنها شود با هر فرد دوربین به دستی برخورد می کردند تا در نهایت در سال 2009 این حقایق دردناک در مستندی به نام "خلیج" منتشر شد، اگر آنها می دانستند تنها چندسال بعد در ایران با وجود آگاهی های گسترده عده ای در حال گسترش و ساخت دلفیناریوم های تازه هستند قطعا دیگر نگران فیلم برداران و عکاسان نمی شدند!

دلفیناریوم

خیلی ها برای نجات جان دلفین های اسیر جان خود را از دست داده اند اما ما به همراه کودکان و عزیزان خود به تماشای اسارت موجوداتی با هوشی که نزدیک به هوش شامپانزه ها است، می رویم. ما بلیط هایی را می خریم که در ازای آن هزاران دلفین کشته شدند و صدها دلفین دیگر هم در استرس دائمی دست و پا می زنند. ما هزینه دیدن لبخندی را پرداخت می کنیم که یک توهم است.
دفعه ی بعد که قصد دارید به دلفیناریوم بروید مستند خلیج (The Cove) را تماشا کنید و به حامیان ظلم به حیوانات در دلفیناریوم ها فکر کنید تا ببینید وجدان و شرف خود را در برابر چه می فروشند و چطور عده ای دیگر برای پول بیشتر قصد ساختن دلفیناریوم های تازه را دارند. آن هم در شرایطی که در آمریکا و اروپا هر روز دلفیناریوم های جدیدی تعطیل می شود اما در آن سوی دنیا، در کشور های در حال توسعه دلالان حیات وحش به دنبال مشتریان جدید برای قربانیان خود هستند.
اما هر یک از ما می توانیم با حمایت نکردن از این تجارت خونین برای همیشه به آن پایان دهیم. ناجی خواهیم بود یا قاتل؟

- نوشته رکسانا سرابندی / تدوین از سپهر سلیمی

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image
مطالب موجود در این دسته‌بندی