نژادهای برتر اسب در کشور فرانسه (قسمت دوم)

24 آذر 1394, ارسال شده توسط: Ehsanmerat

 

cheval de selle francais

نژاد چوال دسل فراسيس
فرانسه هميشه در پرورش اسب های ورزشي جديد پيشرو بوده و اسب چوال دسل فرانسيس (اسب سدل فرانسوي) يكي از آميزش هاي اسب هاي خون گرم موفق در قرن بيستم میلادی بوده است.  نام سل فرانسيس برای اولین بار در دسامبر سال 1958 ميلادي مورد استفاده قرارگرفت و اولين دفتر انساب مركز پرورش اين اسب درسال 1965 ميلادي منتشر شد. فرانسوي ها با سابقه طولاني در پرورش اسب، اساس اسب داری مدرن را در اوايل قرن نوزدهم بنا نهادند. زماني كه بسياري ازكشورها تلاش برای واردات نژاد تروبرد انگليسي و نريان های هيبرد براي آميزش با ماديان محلي خود با خلوص كمتري داشتند، در نرماندي (پايگاه هميشه مستحکم پرورش اسب) دو نژاد مهم در حال پرورش بود. اسب يورتمه سريع تروتر فرانسوي و آنجلو نرمن در این زمان به وجود آمدند.
منشاء تعداد زيادي از اسب هاي امروزي را به آنجلو نورمن ها نسبت می دهند. نحوه آميزش اسب نژاد فرنچ وارم بلاد با آميزش اسب هاي كشورهاي همسايه متفاوت بود، زيرا سيستم رتبه بندي اسب در فرانسه بسيار مورد توجه بود و همواره در انتخاب اسب ها برای آمیزش استفاده می گردید. موفقيت در رقابت از سوي نريان، ماديان و یا خويشاوندان اين اسب ها، اساس انتخاب برای کشش در فرانسه است. اين روش به گونه اي است كه مي توان به وسيله آن در دوره كوتاهي، اسبي بسيار موفق در رقابت و کشش ايجاد كرد. اسب هاي انتخابي این روش داراي توانايي بقا در مسابقات ورزشي مدرن مي باشند. علاوه بر همه ي اين موارد، این اسب ها در نمايش پرش نيز موفق هستند. از این دست اسب ها می توان به اسب جاپلوپ (قهرمان مسابقات اروپايي سال 1987 ميلادي و مسابقات المپيك 1988 ميلادي)، اسب كوئيتو دباسي (قهرمان جام جهاني سال 1990 ميلادي)، اسب آي لاويو (برنده ي كاپ جهان درسال 1983 ميلادي) و اسب گالوبت (داراي مدال طلاي جهاني در سال 1982 ميلادي) اشاره کرد. 

  cheval de selle francaischeval de selle francaischeval de selle francais

cheval de selle francais

cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais      cheval de selle francais

cheval de selle francaischeval de selle francaischeval de selle francais

cheval de selle francais

 

 

 

 

 French Trotter

نژاد فرنچ تروتر
فرانسه، کشوری با سابقه ي طولانی در زمینه مسابقات یورتمه درخارج از ایالات متحده آمریکا است. این کشور در اوایل قرن نوزدهم میلادی اسب های هاف برد، نورفوک استار و تروتر فرانسوی را با آمیزش اسب های انگلیسی آغاز کرد و هیبریدهای حاصل از این آمیزش را به وسیله مادیان های قوی نژاد نورمن گسترش داد. اولین مسابقه یورتمه در فرانسه، مسابقات چمپ دمارس پاریس در سال 1806 میلادی بود. با افزایش محبوبیت این مسابقات، مسیرهای مسابقه ای به این منظور ساخته و بازگشایی شدند که یکی از اولین مسیرها در دهه 1830 میلادی در چربورگ افتتاح شد. به این تربیت این نژاد رشد کرده و اصلاح نژاد شد. درسال 1861 French Trotterمیلادی فرمان امپراطور به این سیستم اصلاح نژادی رسمیت داد و باعث شکل گیری اولین گروه مدیریتی در این زمینه شد. در این زمان نژاد آنجلو نرمن تبدیل به اسب یورتمه روی ممتازی در جهان شده بود که توانست 5 گونه مهم فوچسیا، فتان، لاواتر، نرماند و کنکورانت را به وجود آورد. کنکورانت و نرماند هر دو هیبرید انگلیسی بودند که توسط راتلر به وجود آمده اند. تروبرد راتلر به علت تاثیر فراوان بر پرورش اسب یورتمه رو در فرانسه، به عنوان پیام آور اسب های فرانسوی نامیده می شود (پیام آوری که پایه گذار نژاد استاندارد برد است).
اسب لاواتر از اسب انگلیسی نورفوک رود استار به وجودآمده است. فوچسیا هم که پر قدرت ترین نریان اولیه از لحاظ قوه جنسی بود، در سال 1883 میلادی اولین کره خود را به دنیا آورد. فوچسیا نزدیک به 655 اسب یورتمه رو را نیز به وجود آورده و بیش از 155 راس از پسران اين اسب برنده مسابقات مختلف در سراسر جهان بودند. درطول سال ها از اسب استاندارد برد استفاده شد تا این اسب به اسب سریع تری تبدیل گردد ولی در سال 1963 میلادی، کشش اسب های اصلاح نژاد شده تروتر فرانسیس با اسب های غیر فرانسوی ممنوع شد. فرانسوی ها هرگز مسابقات سوارکاری را کاملاً رها نکرده اند. حدود 15 درصد از مسابقات یورتمه امروزی که درفرانسه برگزار می شوند با زین هستند که تأثیر مهمی بر جفت گیری حیوان دارد. اسب های یورتمه به علت آن که تحت وزن های نسبتا سنگین و در مسابقاتی با فاصله کم رقابت می کنند، باید دارای قدرت بدنی و تعادل مناسبی باشند. مهم ترین نقش را در حفظ نژاد فرنچ تروتر، اسب های ممتاز مسابقات ایفا کرده اند.

French TrotterFrench TrotterFrench Trotter 

French Trotter

French Trotter      French Trotter      French Trotter      French Trotter      French Trotter

French TrotterFrench TrotterFrench Trotter

French Trotter

 

 

 

 

 Norman Cob

نژاد نورمن کاب
اسب نژاد نورمن کاب، اسب کاری سبکی است که هنوز در مزارع کوچک منطقه لامانش در نرماندی (شمال غرب فرانسه) مشغول به کار است. منطقه نرماندی سابقه طولانی در پرورش نژادهای اسب دارد، بخصوص که اسب مسابقه سینت لوجد، معروف ترین اسب کاب نورمن امروزی در مرکز پرورش اسب لی پین (مرکز پرورش اسب سلطنتی که در اواسط قرن هفدهم میلادی تاسیس شده است) پرورش یافته است. این نژاد همانند اسب کاب انگلیسی چاق و کوچک است و دقیقا به همین دلیل به این نام معروف شده. این اسب در ابتدای قرن گذشته به عنوان نژاد متفاوتی رشد وگسترش یافت. در آن زمان پرورش دهندگان اسب های هیبرید، برای اولین بار بین اسب های مناسب برای سواری (به خصوص مناسب برای ارتش) و اسب های قدرتمند و کاری تمایز قائل شدند. اسب نورمن کاب بعدها درگروه نژادهای سنگین وزن قرار گرفت و خصوصا در منطقه لامانش به اسب کاری محبوبی تبدیل شد که حتی اسب قدرتمند پرچرون هم نتوانست جایگزین مناسبی برای آن شود. این نژاد در طول سال ها به خاطر کارهای سنگین تمایل به سنگین تر شدن را داشته است تا بتوانند از عهده ی کارها برآید. این اسب هر چند تنومند و خوش بنیه است ولی قد و قامت عظیم اسب های سنگین واقعی را ندارد. البته باید اشاره کرد این نژاد همواره پرجنب و جوش بوده و در یورتمه جایگاه ممتازی دارد.

 Norman CobNorman CobNorman Cob

 Norman Cob

Norman Cob      Norman Cob      Norman Cob      Norman Cob      Norman Cob

Norman CobNorman CobNorman Cob

Norman Cob

 

 

 

 

 Percheron

نژاد پرچرون
اسب نژاد پرچرون ظریف، زیبا و سبک بوده و ازمنطقه ی لاپارچ درجنوب نرماندی منشاء گرفته است. اجداد این نژاد را اسب های عربی تشکیل می دهند که اعراب شمال آفریقا آنها را به اروپا آوردند. اعتقاد براین است که تأثیر اصلی این اسب بر روی نژادهای دیگر از زمان شکست اعراب شمال آفریقا توسط چالرز مارتل در حدود سال 732  میلادی شروع شد وتا جنگ های صلیبی اول درسال 1099 میلاد ادامه داشت. بعدها در طول قرن هجدهم میلادی، نریان هایی عرب برای اصلاح نژاد اسب های پرچرون به مرکز پرورش اسب سلطنتی در لیپین آورده شدند. تأثیر اسب های شرقی بر این نژاد تا همین اواخر ادامه داشت و اسب جين لی بلانک و پس از آن نریان عربی به نام گالیپلی از مهم ترین نریان های اولیه در این زمینه بودند. قدرت و شجاعت زیاد، اندام های حرکتی محکم و عمر طولانی اسب پرچرون را به عنوان اسب جنگی و کاری (کار در مزارع) بسیار محبوب ساخته است. این اسب در نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم هم به عنوان اسب کاری و هم به عنوان اصلاح کننده نژادهای سنگین دیگر در سراسر جهان مورد استفاده بود. با اثبات شدن سازگاری عالی اسب های نژاد پرچرون با هر نوع شرایط اقلیمی، پرورش دهندگان فرانسوی توانستند تعداد زیادی از این اسب را به انگلستان و استرالیا صادر کردند. خریداران آمریکایی نیز که به اسب های سنگین وزن علاقه داشتند و به سبب نیاز به اسب های بزرگ برای کار در راه آهن، اصلاح نژاد و پرورش اسب های بزرگ تر این نژاد را به صورت گسترده به آمریکا وارد کردند. این اسب علاوه بر ابعاد برزگ، اسبی بسیار ارزنده بوده که توانسته است خصوصیات اجداد خود را حفظ کند.

PercheronPercheronPercheron

Percheron

Percheron      Percheron      Percheron      Percheron      Percheron

PercheronPercheronPercheron

Percheron

احسان مرات

ترجمه و جمع آوری : احسان مرات

 

نظرات

اولین شخصی باشید که در این مورد نظر می‌دهد
نظرتان را بنویسید توجه: نظرات قبل از انتشار توسط مدیریت تائید خواهند شد.

Secure image